Mutluluk içimizde içimizde...

Sonunda, nihayet, yaklaşık 18 ay sonra bugün çıktı teller. Yalnız diş etlerimin ağzına sıçtı doktor, sızlıyor deli gibi. Ama sonuç müthiş. Herkese göstermek istiyorum. Dişlerimi tabi la!

Way anasını sonunda yolun sonuna gelebildiğimi göreceğim galiba, gözlerim açık gitmeyecek demektir de daha 3 gün var gerçe. Braketlerin çıkması için 12 Ocak 2011 Çarşamba'ya gün alındı. Sadece braketler çıkacak olsa bugün çıkarılırdı da daha yapılacaklar varmış. Ön dişimde beyaz dolgu vardı dandik yapılmıştı. O tekrar yapılacak, öteki ön dişte de hafif çürüme varmış. O da yapılacak. Bir dişi oymuşlardı, o birleşmedi onu da dolduracaklar. Toplamda 3 beyaz doldu. Sonra dişler temizlenecek sonra da pekiştirme tedavisi için adı her neyse ondan takılacak. Ama en çok uğraştıracak olan dolgular.Doktor iki saat sürer belki alt dişler için vaktimiz kalmayabilir dedi umarım biter. Ha bir de ekstradan hesap çıkarıldı haliyle. Diş teli alt ve üst için peşin 1,5 yıl önce 3500tl ödemiştim. Pekiştirme tedavisi için alt ve üst damak için toplamda 400tl( yeni yıl fiyatı 600tl olmuş) ve iki dolgu için de toplamda 400 lira da ödeyeceğim. Etti mi sana 4300tl . Toplamda daha 800 lira da vereceğim. Oy...

Son kontrole kadar, bu işe kalkışmak isteyenlere'' Gidin ne olacak en fazla bir sene, hem acısı yok bahsettikleri kadar.'' derken yaklaşık 2 hafta önce doktorun sıkıştırma operasyonu ve alt ve üst çenenin tam kapanması amaçlı verdiği lastik zımbırtısından sonra ''Aman hacılar rahat mı batıyor, bak bir daha düşünün.'' tavsiyelerinde bulunmaya başladım. ( Amma uzun cümle oldu, idare edin, zira acım büyük.) Üst dişlere çift lastikli tel takılırken, alt ve üst çeneyi birleştirmek için sol tarafa bir sağa iki adet takılması için lastik verdi. Konuşmada zorluk çekiyorsunuz, gülemiyorsunuz, görüntü detayına ve ilk taktığımdaki acıya hiç girmiyorum bile. Sadece yemek yerken çıkarılması gerek, iş yerinde ben bu yemek sürelerini uzatıyorum tabi ama gece mutlaka takıyorum. Bir işe yarasın da katlanıcaz ne yapalım. Girdik bir yola dönüşü yok. Zor işmiş bunlar agalar ve de sabır isteyen işmiş... Oy oyyyyyyy

Evet sevgili diş teli sevenler 4. ayımızı da geride bıraktık ilişkimizde. Son gidişimde doktor baktı o problemli diş hala yerinde sayıyor benim de teşvikimle o dişin yanındaki dişi törpüledi. Doktor bu işlem yapılırken kuzu gibi durmama şaşırdı ve * bravo iyi dayandın* diyerek beni motive etti. Acı eşiğim yüksek sanırım hiç canım yanmadı. Bakalım o diş artık o boşluğa doğru kayar ve tam anlamıyla gün yüzüne çıkar inşallah. Tabi bu iki ayı alacak sanırım. Tedavinin daha ortalarında sayılırız. Bakalım iki ay sonra şekli şemalli netleşecek diye düşünüyorum... Sabırrrr sabır...

Diş tellerimizle birlikteliğimizin 3. ayını da tamamlamış bulunuyoruz. Geçen sıkıştırma operasyonunda canımı bayağa bir acıttıydı ama olsun seven ne yapmaz. Acısına katlanıyorum. Beni asosyalliğe itse de aşkları bile erteletse de bekliyorum sabırla. Sanırım en az bir üç ayımız daha var. Düzelme var elbet. Ama istediğim düzeyde değil. Daha zamanı var zaten. Fotoğraflar mı yok artık, o en son. Önce -sonra şeklinde yayınlayacağım.. İnsan alışıyor tabi belli bir süreden sonra. Ama sabır gerektiren bir şey. Bazı fedakarlıklar gerektiriyor. Mesela her allahın günü içtiğim türk kahvesini içmiyorum. Braketleri sarartıyor diye. Kontrole yakın içeceğim, o da braket yenilendiği için. Yoksa sapsarı dişlerle gezmek daha da eziklik yaratıyor. Şimdik kahve içmediğim ve her yemekten sonra fırçaladığım için fena gözükmüyor. Bu ay çift lastiğe geçildi, ve üst taraftaki tel daha kalın imiş. Öteki aya görüşürüz canım bakalım bu ay değişiklik ne düzeyde olacak? Sabırla beklemedeyim...

Diş teli hikayesinde bir ayı da geride bıraktık. Dün de alt çeneye tel takıldı. Alt sol azıdan bir diş çekilmişti. Onun bittiği yerdeki azı dişe oradan güç alınacağı için metalden bir bant yapıldı. O metal hafif çıkıntı yaptığından tam olarak çiğneme fonsiyonunu gösteremiyorum. Sağ üst azı da yıllar önce kanal tedavisi olmuştu ,o ağrıyor iki haftadır.Ülen acımdan öleceğim. Dün beyaz kağıttan önlük boynumda kuzu kuzu bant takılma işlemini beklerken- ne yapıyorum la ben, burda ne işim var- dedim. Şu an bile bu metalleri braketleri söküp çıkarmak istiyorum ama her şey için çok geç. Girdik bir yola dönüşü yok. Ne diyim sabır....

En nihayetinde 2 yıldır bir çok nedenden kaynaklı ertelediğim diş teli taktırma operasyonunu dün başlattım. Üst çeneye diş teli takıldı. Ağzımda yabancı madde var sürekli. Alışmak zaman alır dediler ya bakacağız. Yemek yemede sorun oluyor, acı o zaman oluyor. Bir süre ısırmak yokmuş:) Allahtan braketler şeffaf. Gülmediğim ,büyük harfle konuşmadığım sürece diş teli dahi gözükmüyor. İlk gecemizi dün geçirdik, en az 6 ay benimle... Alt tarafa bayramdan sonra takılacak. İki taraflı zor olabilir diye düşünüyorum. *Önce -sonra fotografları için tıklayınız* yapacağım efenim ama tedavi bittikten sonra. Dayanamaz ortalarında da yapabilirim belkim bilemiyorum...

Bu da bir hayal... Ama bu hayalin gerçekleşmesi için önümde uzun, bir o kadar da meşakatli yollar var. İlk adımı attım ve alt kattaki bilmem kaç yıldır arafta kalmış dişi kökünden çektirdim. Böyle basit bir cümle gibi duran bu eylemde acaba -vazmıgeçseydim ne yapıyorum ben -i sorguladım ,sorgulattı inatçı işte. Sahibine mi çekmiş bilemiyorum ama yarım saat uğraştı doktorum. Acı yoktu iğne olduğum için ama bir an çıkmayacak galiba diye çok korktum. Dişimin 4 katı bütüklüğünde kökü var imiş. Saklayacağım onu bugünlerin anısına. Dün yazsaydım bu yazıyı acım taze taze +18'lik bir yazı olurdu da acım haffiledi bugün. Eğer yara iğleşirse haftaya tel takılacak hatta bir haftadan daha az süre kaldı.. Hayalim annemin, babamın, kardeşimin( kime çekmiş anlamıyorum ki) ya da sokakta televizyonda gördüğüm o bir sürü insanda olduğu gibi inci dişler... Güzelliğe bir güzellik katma eylemi.. İlerde iyice sıkışıp çürüyecek dişlerin kıçını kurtarma çabası... Bakalım bu çabaya değecek mi? Asıl anılar ...