29 Mayıs 2009 Cuma

Khellendros'a

Daha bu sabah tuvalette aklıma geldi güldüm yine kendi kendime. Yalnızdım iyi ki ya da insan içinde değildim, yoksa deli potansiyelimi iyice ayyuka çıkaracaktı bu hareket.

Khellendros, senin kocaman ayağını (45-46 arası)evin koridorundaki duvarına çarptığın zaman( bak yazarken dahi gülmeden edemiyorum) çarpma ve ah sesi ikilisini duyup yanına koştuğumda ayağını tutup yerde kapaklanmış oturma halini hiç ama hiç unutamıyorum ve de unutamayacağım. O gülme krizi hala geçmedi...

Sırf bu anı için bile teşekkürler:)

Hiç yorum yok:

Biten ve Bitmeye Ramak Kalan Dostluklar

40'lı yaşlara dayandık be yavrular. Arkadaşlık, dostluk kavramlarına hep  önem vermişimdir hala da veriyorum. Bu zamana kadar çok...