26 Mart 2009 Perşembe

Bisiklete özlem...



Orta üçü bitirip liseye geçtiğim yaz babam kardeşimle bana supriz yapıp birer tane bisiklet almıştı. Bisikletlerin arabadan indiriliş anını ve o anki mutluluğumuzu hala anımsıyorum.Düşe kalka arkadaşımın bisikletinde sürmeyi öğrenmiştim zati. Kendi yeni ,beyaz ve lila rengi karışımı bisikletimde arkadaşlarımla yaz günü tatilde gece gündüz özgürce mahallemizde tur atmanın zevkini yaşamak kalmıştı sadece.

Canım babacığım iyi ki varsın bu mutluluğu ve nicelerini bize yaşattığın için..( Babaya yalakalık:))

Kaç yıl oldu en son bisiklete bineli hatırlayamıyorum.Sohbette geçtiği zaman bile bisiklet sürerken yaşadığım mutluluğumu hatırlıyorum ve de sürmeyi çok özlüyorum.

En azından bir günlüğüne Çeşme'de ya da farkli bir tatil yöresine tatile gittiğimde bisiklet kiralayıp bu mutluluğu tekrar yaşayabilirim diye hayal ettim şimdi... Neden olmasın...

Hiç yorum yok:

Biten ve Bitmeye Ramak Kalan Dostluklar

40'lı yaşlara dayandık be yavrular. Arkadaşlık, dostluk kavramlarına hep  önem vermişimdir hala da veriyorum. Bu zamana kadar çok...