15 Aralık 2008 Pazartesi

Kandırmaca, şaşırtmaca...

Bazen insan rol yapar, gerçek kimliğini saklar şirin gözükür. Karşındakinin istediği gibi...
Öteki taraf biraz yani daha saf olan buna inanır. Sevinir mutlu olur kendine bu kadar benzer biriyle karşılaştığı için..

Her şey netleşir sonra gerçek kimlikler ortaya konur. Aslında ne kadar da farklıdır ilk göründüğünden kendini anlattığından..

Kandırmıştır işte kandırmıştır.. Tabi önce kendini kandırmıştır...

oley oley oley...

Güçlüdür o, yeri geldiğinde lafını esirgemez golunu atar, ve yan gelip keyfine bakar.. Ben de büyüyünce öyle olacağım, en büyük idealim....

Alkış....

Hiç yorum yok:

Biten ve Bitmeye Ramak Kalan Dostluklar

40'lı yaşlara dayandık be yavrular. Arkadaşlık, dostluk kavramlarına hep  önem vermişimdir hala da veriyorum. Bu zamana kadar çok...